Św. Walentyna

WALENTYNA, męczennica (Muczenica Walentina), 10/23 lutego. Pochodziła z Cezarei Palestyńskiej. Za panowania cesarza Maksymiana II (300-311) oskarżono ją o to, że nie oddaje należytej czci pogańskim bożkom. Kobietę zaprowadzono do świątyni i zmuszono do złożenia ofiary. Jednak święta nie uczyniła tego, wyznała wiarę w Chrystusa i oświadczyła, że nigdy Go nie zdradzi. Zamiast pokłonić się bożkom śmiało rzuciła kamień na ołtarz i odwróciła się tyłem do palącego się na nim ognia. Rozwścieczeni poganie pobili Walentynę i oddali pod sąd. Jego wyrok był jednoznaczny – ścięcie mieczem.
W tym samym czasie za wyznawanie chrześcijaństwa skazano na śmierć dwie inne kobiety: pochodzącą z przedmieści Gazy św. Ennafę oraz rodem z Cezarei Palestyńskiej św. Pawłę.
Wszystkie męczennice poddano strasznym torturom, które zniosły z wyjątkową cierpliwością i męstwem. Przed samą śmiercią podziękowały Bogu za siłę i pokłoniły się wszystkim chrześcijanom obecnym na miejscu kaźni. Następnie pokornie położyły głowy pod miecz kata. Miało to miejsce w 308 r.
Męczennica Walentyna nazywana jest też czasami Aleutyną.
Na ikonach święta przedstawiana jest z krzyżem w ręce i w chuście (zazwyczaj białej) na głowie. Towarzyszące jej często Ennafa i Pawła różnią się tylko kolorem szat.

www.cerkiew.pl