Przewodnik po życiu duchowym

ŚW. BARSANUFIUSZ I ŚW. JAN
PRZEWODNIK PO ŻYCIU DUCHOWYM
Odpowiedzi na pytania uczniów
Wybór o. Serafima Rose

Ze wstępu

O TYM TŁUMACZENIU
W roku 1970, kiedy o. Serafim Rosę razem ze swoim współbratem w trudach o. Hermanem został w górach północnej Kalifornii postrzyżony na mnicha, postawił sobie następujące cele:
1. Prowadzić życie monastyczne, na ile to będzie możliwe, w tradycji prawosławnych pustelników wszystkich wieków, a w szczególności tych najbliższych w czasie… Tak jak oni uciec od świata oraz wszelkich światowych dociekań, we wzajemnym posłuszeństwie, w ubóstwie, rezygnując z własnej woli i wspomagając się z całej siły na wąskiej drodze wiodącej do zbawienia…
2. Nieustannie karmić się duchowo przez Żywoty i pisma świętych Ojców Cerkwi Prawosławnej… przekładać je, żyć nimi i wdrażać te pouczenia w praktyce codziennego życia.
3. Rozpowszechniać wśród tych wszystkich, którzy tego pragną, prawosławne nauczanie patrystyczne, zwłaszcza przy pomocy słowa drukowanego, wzmacniać i zachęcać innych, aby swoje chrześcijańskie życie budowali na tym fundamencie.
Podczas pierwszych kilku lat swojego życia w lesie ojcowie Serafim i Herman mogli osiągnąć swoje cele bez problemu. Niewielu gości odwiedzało ich w oddalonej i nieznanej samotni. Ten okres prawie zupełnej izolacji był dla nich niezbędny do „przesiąknięcia” pismami świętych Ojców oraz tradycyjnym cyklem nabożeństw cerkiewnych, aby wejść głęboko w pozaczasowy, prawosławny sposób życia.
Jednak ojcowie nie mogli pozostać w swojej dobrowolnej izolacji na zawsze. Około roku 1973 ich mała pustelnia św. Hermana stała się miejscem pielgrzymek; zaczęli też pojawiać się pierwsi nowicjusze pragnący rozpocząć życie monastyczne.